"Sevilirken bilmedin mi?
Ben söylerken gülmedin mi?
Falımızda hasret var, ayrılık var demedim mi?
Anlamazdın anlamazdın,
Kadere de inanmazdın.
Hani sen acı veren kalpsizlerden olamazdın?
Dilerim ki mutlu ol sevgilim,
Ben olmasam bile hayat gülsün sana.
Günahım boynunda, ağlayan bir çift göz bıraktın arkanda"
.......
...
..
.
.
Saklayamazsın
Kendini kandıramazsın
Anılar yıkılır düşer üstüne,
Unutamazsın
Seksen yedinin martıydı
Kar yağmıştı siz giderken,
Tüm yolları kapanmıştı istanbulun,
O yüzden ertelendi gidişiniz
O yollar hiç açılmasın istedim
İstanbul hiç sensiz olmasın,
Hiç bahar gelmesin ,
Güneş açmasın istedim..
Sen gittikten sonra hüzünlere esir oldu yüreğim
Hep eksiktim hep yarım kalmıştım
Alıştım sandığımda;
Seni hiç unutmamıştım....
Sen gittikten sonra
istanbulu sevmez oldum
Bu şehir zindan oldu çöktü üstüme
Bu şehirde yaşasaydın anlardın ne çektiğimi
Sen değilsin gezdiğimiz yerlerde yaşayan
Öyle zorki anlatamam,
O sokaklar o caddeler beni boğdukça boğdu
Nefes alamaz oldum.
Kalan olmak inan hiç kolay değil
Ben varken bittim...
Sen gittikten sonra;
Defalarca geçtim
Süleymaniyedeki o evin önünden
Sanki pencereden seni göreceğim
Veya o her gün geldiğin yoldan çıkıp geleceksin,
Diye bekledim boşuna,
Sırf sesini duymak için telefon edip sesini dinleyen bendim.
Ne zaman bir sevmek hikayesi dinlesem sen geldin aklıma,
Ne zaman a...n ismini duysam;
Vuruldum en olmadık yanımdan.....
Hiç kimsenin gözleri seninki gibi değildi,
Hiç kimsenin bakışı seninki gibi değildi,
Sesi, kokusu ve öpüşü seninki gibi değildi.
Sen gittin sanma ki benim için bittin,
Seni o kadar çok büyüttüm ki içimde bana yer kalmadı bende....
Tadı yok bitanem bu şehrin
Bu şehri öyle kaplamışsınki
Kışında başka, yazında başka hatırladım seni
Senli günleri
Ama yoksun.....
Ayrı şehirler hep bizim kaderimiz
İmkansız aşk bu olsa gerek
"Geçen günlere yazık etmişiz";
Diye başlayan şarkılar,
Bize yazılmış demek..
Hayat ne çok şey alıp verdi bize
Evlendik,
Çoluğa çocuğa karıştık
Mutlu olduk, sevindik
Kimi zaman üzüldük
Seneler geçti;;;;
Ama,
Ama içimdeki yangın hiç sönmedi..
Dünya değişti herşey değişti,
Ama;
Bir sana olan aşkım değişmedi
Yüreğimin bir yerinde hep sızladı durdu.....
Ki ben seni bu dünyada kimsenin sevemeyeceği;
Ve senin bunu asla anlayamayacağın kadar çok sevdim.
Belki sen unuttun beni
Hani derler ya gözden ırak olan,
Gönülden de ırak olurmuş...
Şimdi iki uzak şehirdeyiz
Ve o şehrin birinde;
Seni düşünen birinin olduğunu belki hiç bilmeyeceksin....
Süleymaniyenin taş kaldırımlarında,
Belki hiç yürümeyeceksin..
Çınaraltında demli bir çay içmeyeceksin..
Bir vapur güvertesinden,
Boğaza bakıp,
Hüzünlenmeyeceksin..
;;;;;;
Sana helal olsun
Bütün anıları bana yıktın
Beni sensiz,
Bu şehrin kalabalığında...
Bir başıma
Yapayalnız bıraktın...
İbrahim Akgün
